dźwi-ęcz-ni-kiem

dźwięcznikiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dźwięcznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dźwięcznikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dźwięcznikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dźwięcznikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dźwięcznikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dźwięcznikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dźwięcznikimnoga mianownikmęski rzeczowy
dźwięcznikimnoga biernikmęski rzeczowy
dźwięcznikimnoga wołaczmęski rzeczowy
dźwięcznikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dźwięcznikommnoga celownikmęski rzeczowy
dźwięcznikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dźwięcznikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dźwięcznikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dźwięcznikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz