dźwie-rzu-cian

dźwierzucian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dźwierzucianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dźwierzucianmnoga dopełniaczmęski osobowy
dźwierzucianmnoga biernikmęski osobowy
dźwierzucianachmnoga miejscownikmęski osobowy
dźwierzucianamimnoga narzędnikmęski osobowy
dźwierzucianiemnoga mianownikmęski osobowy
dźwierzucianiemnoga wołaczmęski osobowy
dźwierzucianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
dźwierzucianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dźwierzucianinapojedyncza biernikmęski osobowy
dźwierzucianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dźwierzucianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dźwierzucianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
dźwierzucianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
dźwierzucianommnoga celownikmęski osobowy
dźwierzucianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dźwierzucianymnoga biernikmęski zwierzęcy
dźwierzucianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz