dłu-ży-nio

dłużynio (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dłużynia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dłużynimnoga dopełniaczżeński
dłużynipojedyncza celownikżeński
dłużynipojedyncza miejscownikżeński
dłużynipojedyncza dopełniaczżeński
dłużyniapojedyncza mianownikżeński
dłużyniachmnoga miejscownikżeński
dłużyniamimnoga narzędnikżeński
dłużyniąpojedyncza narzędnikżeński
dłużyniemnoga mianownikżeński
dłużyniemnoga biernikżeński
dłużyniemnoga wołaczżeński
dłużyniępojedyncza biernikżeński
dłużyniopojedyncza wołaczżeński
dłużyniommnoga celownikżeński
dłużyńmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz