dłu-żni-ku

dłużniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dłużnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dłużnicymnoga mianownikmęski osobowy
dłużnicymnoga wołaczmęski osobowy
dłużnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
dłużnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dłużnikapojedyncza biernikmęski osobowy
dłużnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
dłużnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
dłużnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dłużnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
dłużnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dłużnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dłużnikommnoga celownikmęski osobowy
dłużnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
dłużnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dłużnikówmnoga biernikmęski osobowy
dłużnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dłużnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz