dłu-go-pol-scy

Długopolscy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Długopolski

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Długopolscymnoga mianownikmęski osobowy
Długopolscymnoga wołaczmęski osobowy
Długopolskipojedyncza mianownikmęski osobowy
Długopolskipojedyncza wołaczmęski osobowy
Długopolskichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Długopolskichmnoga biernikmęski osobowy
Długopolskichmnoga miejscownikmęski osobowy
Długopolskiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Długopolskiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Długopolskiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Długopolskiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Długopolskiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Długopolskiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Długopolskimmnoga celownikmęski osobowy
Długopolskimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Długopolskimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Długopolskimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz