dłu-go-kęc-ki

Długokęcki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Długokęcki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Długokęccymnoga mianownikmęski osobowy
Długokęccymnoga wołaczmęski osobowy
Długokęckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Długokęckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Długokęckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Długokęckichmnoga biernikmęski osobowy
Długokęckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Długokęckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Długokęckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Długokęckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Długokęckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Długokęckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Długokęckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Długokęckimmnoga celownikmęski osobowy
Długokęckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Długokęckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Długokęckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz