dębo-wian-ko

dębowianko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dębowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dębowiancepojedyncza celownikżeński
dębowiancepojedyncza miejscownikżeński
dębowianekmnoga dopełniaczżeński
dębowiankapojedyncza mianownikżeński
dębowiankachmnoga miejscownikżeński
dębowiankamimnoga narzędnikżeński
dębowiankąpojedyncza narzędnikżeński
dębowiankępojedyncza biernikżeński
dębowiankimnoga mianownikżeński
dębowiankimnoga biernikżeński
dębowiankimnoga wołaczżeński
dębowiankipojedyncza dopełniaczżeński
dębowiankopojedyncza wołaczżeński
dębowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz