dębo-wia-na-mi

dębowianami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dębowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dębowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
dębowianmnoga biernikmęski osobowy
dębowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
dębowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
dębowianiemnoga mianownikmęski osobowy
dębowianiemnoga wołaczmęski osobowy
dębowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
dębowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dębowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
dębowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dębowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dębowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
dębowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
dębowianommnoga celownikmęski osobowy
dębowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dębowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
dębowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz