dębow-cza-nom

dębowczanom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dębowczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dębowczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
dębowczanmnoga biernikmęski osobowy
dębowczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
dębowczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
dębowczaniemnoga mianownikmęski osobowy
dębowczaniemnoga wołaczmęski osobowy
dębowczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
dębowczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dębowczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
dębowczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dębowczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dębowczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
dębowczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
dębowczanommnoga celownikmęski osobowy
dębowczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dębowczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
dębowczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz