dęb-ni-czan-ka-mi

dębniczankami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dębniczanka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dębniczancepojedyncza celownikżeński
dębniczancepojedyncza miejscownikżeński
dębniczanekmnoga dopełniaczżeński
dębniczankapojedyncza mianownikżeński
dębniczankachmnoga miejscownikżeński
dębniczankamimnoga narzędnikżeński
dębniczankąpojedyncza narzędnikżeński
dębniczankępojedyncza biernikżeński
dębniczankimnoga mianownikżeński
dębniczankimnoga biernikżeński
dębniczankimnoga wołaczżeński
dębniczankipojedyncza dopełniaczżeński
dębniczankopojedyncza wołaczżeński
dębniczankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz