dęb-nian

dębnian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dębnianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dębnianmnoga dopełniaczmęski osobowy
dębnianmnoga biernikmęski osobowy
dębnianachmnoga miejscownikmęski osobowy
dębnianamimnoga narzędnikmęski osobowy
dębnianiemnoga mianownikmęski osobowy
dębnianiemnoga wołaczmęski osobowy
dębnianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
dębnianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dębnianinapojedyncza biernikmęski osobowy
dębnianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dębnianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dębnianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
dębnianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
dębnianommnoga celownikmęski osobowy
dębnianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dębnianymnoga biernikmęski zwierzęcy
dębnianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz