dęb-nia-czek

dębniaczek (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dębniaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dębniaczekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dębniaczekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dębniaczkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dębniaczkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dębniaczkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dębniaczkimnoga mianownikmęski rzeczowy
dębniaczkimnoga biernikmęski rzeczowy
dębniaczkimnoga wołaczmęski rzeczowy
dębniaczkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dębniaczkommnoga celownikmęski rzeczowy
dębniaczkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dębniaczkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dębniaczkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dębniaczkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz