dębi-czan-ce

dębiczance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dębiczanka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dębiczancepojedyncza celownikżeński
dębiczancepojedyncza miejscownikżeński
dębiczanekmnoga dopełniaczżeński
dębiczankapojedyncza mianownikżeński
dębiczankachmnoga miejscownikżeński
dębiczankamimnoga narzędnikżeński
dębiczankąpojedyncza narzędnikżeński
dębiczankępojedyncza biernikżeński
dębiczankimnoga mianownikżeński
dębiczankimnoga biernikżeński
dębiczankimnoga wołaczżeński
dębiczankipojedyncza dopełniaczżeński
dębiczankopojedyncza wołaczżeński
dębiczankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz