dębia-ni-na

dębianina (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dębianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dębianmnoga dopełniaczmęski osobowy
dębianmnoga biernikmęski osobowy
dębianachmnoga miejscownikmęski osobowy
dębianamimnoga narzędnikmęski osobowy
dębianiemnoga mianownikmęski osobowy
dębianiemnoga wołaczmęski osobowy
dębianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
dębianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dębianinapojedyncza biernikmęski osobowy
dębianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dębianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dębianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
dębianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
dębianommnoga celownikmęski osobowy
dębianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dębianymnoga biernikmęski zwierzęcy
dębianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz