dąbrów-czan

dąbrówczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dąbrówczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dąbrówczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
dąbrówczanmnoga biernikmęski osobowy
dąbrówczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
dąbrówczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
dąbrówczaniemnoga mianownikmęski osobowy
dąbrówczaniemnoga wołaczmęski osobowy
dąbrówczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
dąbrówczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dąbrówczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
dąbrówczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dąbrówczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dąbrówczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
dąbrówczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
dąbrówczanommnoga celownikmęski osobowy
dąbrówczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dąbrówczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
dąbrówczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz