dąbrowsz-cza-ka

dąbrowszczaka (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dąbrowszczak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dąbrowszczacymnoga mianownikmęski osobowy
dąbrowszczacymnoga wołaczmęski osobowy
dąbrowszczakpojedyncza mianownikmęski osobowy
dąbrowszczakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dąbrowszczakapojedyncza biernikmęski osobowy
dąbrowszczakachmnoga miejscownikmęski osobowy
dąbrowszczakamimnoga narzędnikmęski osobowy
dąbrowszczakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dąbrowszczakimnoga biernikmęski zwierzęcy
dąbrowszczakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dąbrowszczakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dąbrowszczakommnoga celownikmęski osobowy
dąbrowszczakowipojedyncza celownikmęski osobowy
dąbrowszczakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dąbrowszczakówmnoga biernikmęski osobowy
dąbrowszczakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dąbrowszczakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz