dąbro-wi-czu

Dąbrowiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dąbrowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dąbrowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dąbrowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dąbrowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Dąbrowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dąbrowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dąbrowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dąbrowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dąbrowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dąbrowiczemnoga mianownikmęski osobowy
Dąbrowiczemnoga wołaczmęski osobowy
Dąbrowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dąbrowiczommnoga celownikmęski osobowy
Dąbrowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dąbrowiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dąbrowiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dąbrowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dąbrowiczówmnoga biernikmęski osobowy
Dąbrowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dąbrowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz