dąbro-wi-cza-ni-na

dąbrowiczanina (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dąbrowiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dąbrowiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
dąbrowiczanmnoga biernikmęski osobowy
dąbrowiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
dąbrowiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
dąbrowiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
dąbrowiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
dąbrowiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
dąbrowiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dąbrowiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
dąbrowiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dąbrowiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dąbrowiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
dąbrowiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
dąbrowiczanommnoga celownikmęski osobowy
dąbrowiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dąbrowiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
dąbrowiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz