dąbro-wian-ce

dąbrowiance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dąbrowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dąbrowiancepojedyncza celownikżeński
dąbrowiancepojedyncza miejscownikżeński
dąbrowianekmnoga dopełniaczżeński
dąbrowiankapojedyncza mianownikżeński
dąbrowiankachmnoga miejscownikżeński
dąbrowiankamimnoga narzędnikżeński
dąbrowiankąpojedyncza narzędnikżeński
dąbrowiankępojedyncza biernikżeński
dąbrowiankimnoga mianownikżeński
dąbrowiankimnoga biernikżeński
dąbrowiankimnoga wołaczżeński
dąbrowiankipojedyncza dopełniaczżeński
dąbrowiankopojedyncza wołaczżeński
dąbrowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz