dzi-ęgle-wi-czu

Dzięglewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dzięglewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dzięglewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dzięglewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dzięglewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Dzięglewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dzięglewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dzięglewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dzięglewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dzięglewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dzięglewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Dzięglewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Dzięglewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dzięglewiczommnoga celownikmęski osobowy
Dzięglewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dzięglewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dzięglewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dzięglewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dzięglewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Dzięglewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dzięglewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz