dzi-ęcior-ka-mi

dzięciorkami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dzięciorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dzięciorekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dzięciorekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dzięciorkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dzięciorkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dzięciorkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dzięciorkimnoga mianownikmęski rzeczowy
dzięciorkimnoga biernikmęski rzeczowy
dzięciorkimnoga wołaczmęski rzeczowy
dzięciorkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dzięciorkommnoga celownikmęski rzeczowy
dzięciorkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dzięciorkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dzięciorkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dzięciorkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz