dzi-ębor

Dziębor (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziębor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dzięborpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dzięborapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dzięborapojedyncza biernikmęski osobowy
Dzięborachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dzięboramimnoga narzędnikmęski osobowy
Dzięborempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dzięborommnoga celownikmęski osobowy
Dzięborowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dzięborowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dzięborowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dzięborówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dzięborówmnoga biernikmęski osobowy
Dzięborymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dzięborymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dzięborymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dzięborzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dzięborzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Dziębor (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dziębor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dzięborpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dzięborpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dzięborpojedyncza mnoga celownikżeński
Dzięborpojedyncza mnoga biernikżeński
Dzięborpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dzięborpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dzięborpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz