dzi-wę

dziwę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dziwa

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziwmnoga dopełniaczżeński
dziwapojedyncza mianownikżeński
dziwachmnoga miejscownikżeński
dziwamimnoga narzędnikżeński
dziwąpojedyncza narzędnikżeński
dziwępojedyncza biernikżeński
dziwiepojedyncza celownikżeński
dziwiepojedyncza miejscownikżeński
dziwopojedyncza wołaczżeński
dziwommnoga celownikżeński
dziwymnoga mianownikżeński
dziwymnoga biernikżeński
dziwymnoga wołaczżeński
dziwypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz