dzi-wo-ro-du

dziworodu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dziworód

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziworodachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dziworodamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dziworodempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dziworodommnoga celownikmęski rzeczowy
dziworodowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dziworodówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dziworodupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dziworodymnoga mianownikmęski rzeczowy
dziworodymnoga biernikmęski rzeczowy
dziworodymnoga wołaczmęski rzeczowy
dziworodziepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dziworodziepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dziworódpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dziworódpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz