dzi-wacz-kiem

dziwaczkiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dziwaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziwaczekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dziwaczekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dziwaczkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dziwaczkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dziwaczkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dziwaczkimnoga mianownikmęski rzeczowy
dziwaczkimnoga biernikmęski rzeczowy
dziwaczkimnoga wołaczmęski rzeczowy
dziwaczkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dziwaczkommnoga celownikmęski rzeczowy
dziwaczkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dziwaczkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dziwaczkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dziwaczkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz