dzi-wac-ko-ść

dziwackość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dziwackość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziwackościmnoga dopełniaczżeński
dziwackościmnoga mianownikżeński
dziwackościmnoga biernikżeński
dziwackościmnoga wołaczżeński
dziwackościpojedyncza celownikżeński
dziwackościpojedyncza miejscownikżeński
dziwackościpojedyncza dopełniaczżeński
dziwackościpojedyncza wołaczżeński
dziwackościachmnoga miejscownikżeński
dziwackościamimnoga narzędnikżeński
dziwackościąpojedyncza narzędnikżeński
dziwackościommnoga celownikżeński
dziwackośćpojedyncza biernikżeński
dziwackośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz