dziu-rok

Dziurok (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziurok

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziurokpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziurokapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziurokapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziurokachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziurokamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziurokimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziurokimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziurokimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziurokiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziurokommnoga celownikmęski osobowy
Dziurokowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziurokowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziurokowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziurokówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziurokówmnoga biernikmęski osobowy
Dziurokupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziurokupojedyncza wołaczmęski osobowy

Dziurok (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dziurok

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziurokpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dziurokpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dziurokpojedyncza mnoga celownikżeński
Dziurokpojedyncza mnoga biernikżeński
Dziurokpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dziurokpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dziurokpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz