dziur-dzik

Dziurdzik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziurdzik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziurdzikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziurdzikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziurdzikapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziurdzikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziurdzikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziurdzikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziurdzikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziurdzikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziurdzikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziurdzikommnoga celownikmęski osobowy
Dziurdzikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziurdzikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziurdzikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziurdzikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziurdzikówmnoga biernikmęski osobowy
Dziurdzikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziurdzikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Dziurdzik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dziurdzik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziurdzikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dziurdzikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dziurdzikpojedyncza mnoga celownikżeński
Dziurdzikpojedyncza mnoga biernikżeński
Dziurdzikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dziurdzikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dziurdzikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz