dziu-ra-wie-niec

Dziurawieniec (człon nazwy geograficznej) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Dziurawieniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziurawieniecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Dziurawieniecpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Dziurawieńcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Dziurawieńcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Dziurawieńcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Dziurawieńcemnoga mianownikmęski rzeczowy
Dziurawieńcemnoga biernikmęski rzeczowy
Dziurawieńcemnoga wołaczmęski rzeczowy
Dziurawieńcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Dziurawieńcommnoga celownikmęski rzeczowy
Dziurawieńcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Dziurawieńcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Dziurawieńcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Dziurawieńcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz