dziu-raw-co-wie

Dziurawcowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziurawiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziurawcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziurawcapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziurawcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziurawcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziurawcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziurawcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziurawcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziurawcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziurawcommnoga celownikmęski osobowy
Dziurawcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziurawcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziurawcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziurawcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziurawcówmnoga biernikmęski osobowy
Dziurawcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziurawcupojedyncza wołaczmęski osobowy
Dziurawiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz