dzi-koń

Dzikoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dzikoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dzikoniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dzikoniapojedyncza biernikmęski osobowy
Dzikoniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dzikoniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dzikoniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dzikoniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dzikoniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dzikoniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dzikoniommnoga celownikmęski osobowy
Dzikoniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dzikoniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dzikoniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dzikoniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dzikoniówmnoga biernikmęski osobowy
Dzikoniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dzikoniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Dzikońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Dzikoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dzikoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dzikońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dzikońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dzikońpojedyncza mnoga celownikżeński
Dzikońpojedyncza mnoga biernikżeński
Dzikońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dzikońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dzikońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz