dzie-ru-ki

Dzieruki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Dzieruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dzierukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dzierukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dzierukapojedyncza biernikmęski osobowy
Dzierukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dzierukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dzierukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dzierukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dzierukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dzierukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dzierukommnoga celownikmęski osobowy
Dzierukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dzierukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dzierukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dzierukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dzierukówmnoga biernikmęski osobowy
Dzierukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dzierukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz