dzie-pak

Dziepak (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dziepak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziepakpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dziepakpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dziepakpojedyncza mnoga celownikżeński
Dziepakpojedyncza mnoga biernikżeński
Dziepakpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dziepakpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dziepakpojedyncza mnoga wołaczżeński

Dziepak (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziepak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziepakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziepakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziepakapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziepakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziepakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziepakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziepakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziepakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziepakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziepakommnoga celownikmęski osobowy
Dziepakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziepakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziepakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziepakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziepakówmnoga biernikmęski osobowy
Dziepakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziepakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz