dziem-bor

Dziembor (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziembor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziemborpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziemborapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziemborapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziemborachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziemboramimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziemborempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziemborommnoga celownikmęski osobowy
Dziemborowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziemborowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziemborowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziemborówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziemborówmnoga biernikmęski osobowy
Dziemborymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziemborymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziemborymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziemborzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziemborzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Dziembor (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dziembor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziemborpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dziemborpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dziemborpojedyncza mnoga celownikżeński
Dziemborpojedyncza mnoga biernikżeński
Dziemborpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dziemborpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dziemborpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz