dzie-koń

Dziekoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziekoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziekoniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziekoniapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziekoniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziekoniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziekoniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziekoniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziekoniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziekoniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziekoniommnoga celownikmęski osobowy
Dziekoniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziekoniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziekoniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziekoniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziekoniówmnoga biernikmęski osobowy
Dziekoniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziekoniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Dziekońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Dziekoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dziekoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziekońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dziekońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dziekońpojedyncza mnoga celownikżeński
Dziekońpojedyncza mnoga biernikżeński
Dziekońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dziekońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dziekońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz