dzie-jo-znaw-com

dziejoznawcom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dziejoznawca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziejoznawcapojedyncza mianownikmęski osobowy
dziejoznawcachmnoga miejscownikmęski osobowy
dziejoznawcamimnoga narzędnikmęski osobowy
dziejoznawcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
dziejoznawcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dziejoznawcemnoga biernikmęski zwierzęcy
dziejoznawcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dziejoznawcępojedyncza biernikmęski osobowy
dziejoznawcopojedyncza wołaczmęski osobowy
dziejoznawcommnoga celownikmęski osobowy
dziejoznawcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dziejoznawcówmnoga biernikmęski osobowy
dziejoznawcymnoga mianownikmęski osobowy
dziejoznawcymnoga wołaczmęski osobowy
dziejoznawcypojedyncza celownikmęski osobowy
dziejoznawcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
dziejoznawcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz