dzie-jo-pi-su

dziejopisu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dziejopis

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziejopispojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dziejopispojedyncza biernikmęski rzeczowy
dziejopisachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dziejopisamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dziejopisempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dziejopisiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dziejopisiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dziejopisommnoga celownikmęski rzeczowy
dziejopisowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dziejopisówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dziejopisupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dziejopisymnoga mianownikmęski rzeczowy
dziejopisymnoga biernikmęski rzeczowy
dziejopisymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz