dzie-jo-pi-sca

dziejopisca (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dziejopisca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziejopiscapojedyncza mianownikmęski osobowy
dziejopiscachmnoga miejscownikmęski osobowy
dziejopiscamimnoga narzędnikmęski osobowy
dziejopiscąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
dziejopiscemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dziejopiscemnoga biernikmęski zwierzęcy
dziejopiscemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dziejopiscępojedyncza biernikmęski osobowy
dziejopiscopojedyncza wołaczmęski osobowy
dziejopiscommnoga celownikmęski osobowy
dziejopiscówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dziejopiscówmnoga biernikmęski osobowy
dziejopiscymnoga mianownikmęski osobowy
dziejopiscymnoga wołaczmęski osobowy
dziejopiscypojedyncza celownikmęski osobowy
dziejopiscypojedyncza miejscownikmęski osobowy
dziejopiscypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz