dzie-dzi-nów

Dziedzinów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziedzina

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziedzinapojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziedzinachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziedzinamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziedzinąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziedzinępojedyncza biernikmęski osobowy
Dziedziniepojedyncza celownikmęski osobowy
Dziedziniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziedzinopojedyncza wołaczmęski osobowy
Dziedzinommnoga celownikmęski osobowy
Dziedzinowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziedzinowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziedzinówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziedzinówmnoga biernikmęski osobowy
Dziedzinymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziedzinymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziedzinymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziedzinypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz