dzie-dzi-cza-ka

Dziedziczaka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziedziczak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziedziczakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziedziczakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziedziczakapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziedziczakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziedziczakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziedziczakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziedziczakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziedziczakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziedziczakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziedziczakommnoga celownikmęski osobowy
Dziedziczakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziedziczakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziedziczakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziedziczakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziedziczakówmnoga biernikmęski osobowy
Dziedziczakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziedziczakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz