dzie-cia-czy-nów

dzieciaczynów (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: dzieciaczyna

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dzieciaczynapojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
dzieciaczynachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
dzieciaczynamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
dzieciaczynąpojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
dzieciaczynępojedyncza biernikmęski zwierzęcy
dzieciaczyniepojedyncza celownikmęski zwierzęcy
dzieciaczyniepojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
dzieciaczynopojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
dzieciaczynommnoga celownikmęski zwierzęcy
dzieciaczynówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
dzieciaczynymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dzieciaczynymnoga biernikmęski zwierzęcy
dzieciaczynymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dzieciaczynypojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz