dzie-cia-czyn

dzieciaczyn (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dzieciaczyna

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dzieciaczynmnoga dopełniaczżeński
dzieciaczynapojedyncza mianownikżeński
dzieciaczynachmnoga miejscownikżeński
dzieciaczynamimnoga narzędnikżeński
dzieciaczynąpojedyncza narzędnikżeński
dzieciaczynępojedyncza biernikżeński
dzieciaczyniepojedyncza celownikżeński
dzieciaczyniepojedyncza miejscownikżeński
dzieciaczynopojedyncza wołaczżeński
dzieciaczynommnoga celownikżeński
dzieciaczynymnoga mianownikżeński
dzieciaczynymnoga biernikżeński
dzieciaczynymnoga wołaczżeński
dzieciaczynypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz