dziech-cia-ru-ka-mi

Dziechciarukami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziechciaruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziechciarukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziechciarukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziechciarukapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziechciarukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziechciarukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziechciarukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziechciarukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziechciarukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziechciarukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziechciarukommnoga celownikmęski osobowy
Dziechciarukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziechciarukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziechciarukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziechciarukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziechciarukówmnoga biernikmęski osobowy
Dziechciarukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziechciarukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz