dzid-ku

Dzidku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dzidek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dzidekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dzidkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dzidkapojedyncza biernikmęski osobowy
Dzidkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dzidkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dzidkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dzidkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dzidkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dzidkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dzidkommnoga celownikmęski osobowy
Dzidkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dzidkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dzidkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dzidkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dzidkówmnoga biernikmęski osobowy
Dzidkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dzidkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz