dzian-ko

dzianko (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dzianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziancepojedyncza celownikżeński
dziancepojedyncza miejscownikżeński
dzianekmnoga dopełniaczżeński
dziankapojedyncza mianownikżeński
dziankachmnoga miejscownikżeński
dziankamimnoga narzędnikżeński
dziankąpojedyncza narzędnikżeński
dziankępojedyncza biernikżeński
dziankimnoga mianownikżeński
dziankimnoga biernikżeński
dziankimnoga wołaczżeński
dziankipojedyncza dopełniaczżeński
dziankopojedyncza wołaczżeński
dziankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz