dzia-du

dziadu (nazwa pospolita) rzeczownik pogard.;pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dziad

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziadpojedyncza mianownikmęski osobowy
dziadapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dziadapojedyncza biernikmęski osobowy
dziadachmnoga miejscownikmęski osobowy
dziadamimnoga narzędnikmęski osobowy
dziadempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dziadommnoga celownikmęski osobowy
dziadowipojedyncza celownikmęski osobowy
dziadowiemnoga mianownikmęski osobowy
dziadowiemnoga wołaczmęski osobowy
dziadówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dziadówmnoga biernikmęski osobowy
dziadupojedyncza wołaczmęski osobowy
dziadymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dziadymnoga biernikmęski zwierzęcy
dziadymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dziadziepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dziadziepojedyncza wołaczmęski osobowy
Dziadpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dziadpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dziadpojedyncza mnoga celownikżeński
Dziadpojedyncza mnoga biernikżeński
Dziadpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dziadpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dziadpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz