dziac-ko

Dziacko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziacko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziaccepojedyncza celownikmęski osobowy
Dziaccepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziackachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziackamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziackąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziackępojedyncza biernikmęski osobowy
Dziackimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziackimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziackimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziackipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziackopojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziackopojedyncza wołaczmęski osobowy
Dziackommnoga celownikmęski osobowy
Dziackowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziackowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziackówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziackówmnoga biernikmęski osobowy

Dziacko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dziacko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziackopojedyncza mnoga mianownikżeński
Dziackopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dziackopojedyncza mnoga celownikżeński
Dziackopojedyncza mnoga biernikżeński
Dziackopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dziackopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dziackopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz