dy-wi-cia-nin

dywicianin (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dywicianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dywicianmnoga dopełniaczmęski osobowy
dywicianmnoga biernikmęski osobowy
dywicianachmnoga miejscownikmęski osobowy
dywicianamimnoga narzędnikmęski osobowy
dywicianiemnoga mianownikmęski osobowy
dywicianiemnoga wołaczmęski osobowy
dywicianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
dywicianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dywicianinapojedyncza biernikmęski osobowy
dywicianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dywicianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dywicianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
dywicianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
dywicianommnoga celownikmęski osobowy
dywicianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dywicianymnoga biernikmęski zwierzęcy
dywicianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz