dy-sz-kan-ci-sta-mi

dyszkancistami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dyszkancista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyszkancistapojedyncza mianownikmęski osobowy
dyszkancistachmnoga miejscownikmęski osobowy
dyszkancistamimnoga narzędnikmęski osobowy
dyszkancistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
dyszkancistępojedyncza biernikmęski osobowy
dyszkancistopojedyncza wołaczmęski osobowy
dyszkancistommnoga celownikmęski osobowy
dyszkancistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dyszkancistówmnoga biernikmęski osobowy
dyszkancistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dyszkancistymnoga biernikmęski zwierzęcy
dyszkancistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dyszkancistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dyszkanciścimnoga mianownikmęski osobowy
dyszkanciścimnoga wołaczmęski osobowy
dyszkanciściepojedyncza celownikmęski osobowy
dyszkanciściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz