dy-sz-kan-ci-ka-mi

dyszkancikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dyszkancik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyszkancikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dyszkancikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dyszkancikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dyszkancikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dyszkancikimnoga mianownikmęski rzeczowy
dyszkancikimnoga biernikmęski rzeczowy
dyszkancikimnoga wołaczmęski rzeczowy
dyszkancikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dyszkancikommnoga celownikmęski rzeczowy
dyszkancikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dyszkancikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dyszkancikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dyszkancikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dyszkancikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz